مکاتب فلسفی

پراگماتیسم از یک کلمه یونانی بنام پراگما (عمل) مشتق شده است بنیان گذار واقعی آن « ویلیام جیمز »(1824-1910) امریکائی است .

پراگماتیسم عبارت است از صرفه نظر کردن از اصول و مقولات و مپادی نخستین و توجه به عواقب و ثمره ها و فوائد اشیاء یعنی در واقع بر ضد متا فیزیک است و در نقطه متقابل آن قرار دارد .

قدما میپرسند خدا چیست؟ موجودات از کجا و چگونه بوجود آمده است ؟ اما پراگماتیسم طرح این پرسش ها را بی حاصل میداند. پراگماتیسم در جستجوی نتایج و ثمره های اعمال است .

اگر عقیده یا فلسفه ای بدرد زندگی خورد و دارای نتایج ثمر بخش و عملی بود آن عقیده مطلوب است وا گر نه مطرود و مردود .

دانش باید افزاری برای بهبود زندگی باشد نه وسیله ای برای خیالبافی. پس از ویلیام جیمز ،« جان دیوئی » ، (1859-1952) فیلسوف آمریکایی فلسفه پراگماتیسم را پرورش داده است.